Nieuws archief december 2013

...Terug

22-12-2013

Finale interne competitie GKP.
(Ad Verbeek)

Op woensdag 4 december is bij schietvereniging Scherpenzeel de finale gehouden van de interne competitie Groot Kaliber Pistool. Evenals bij Klein Kaliber Pistool werden de nieuwe regels aangaande de finale gebruikt. Weliswaar met enige aanpassingen omdat de vereniging niet over acht, maar over vier grootkaliber-banen beschikt.

Na een woord van ontvangst werd de aandacht gevestigd op de sponsors van de interne competitie GKP zijnde de Mitra te Scherpenzeel, Startrans uit Renswoude en de Dio ? drogisterij Esmeralda uit Scherpenzeel. Er stond namelijk een prachtige prijzentafel met pakketten en waardebonnen. Zonder deze financiŽle steun was dat ondenkbaar geweest.
Rein Rotte voerde als baancommandant samen met Kees Bos en Goof de Vries de regie over de wedstrijd.
De acht hoogst geplaatsten uit de voorronden namen deel aan deze finale. Dit waren; Frank Niermeijer, Gert Jan Hoolwerf, Mark Spee, S.P., Ad Verbeek, Jan Vlastuin, Martin Wigtman en Arjan van Barneveld.
In twee ronden met elk vier schutters werden de eerste 10 schoten gedaan volgens het protocol. Waarna de laagste vier afvielen. Voor de einduitslag moesten Martin Wigtman en Arjan van Barneveld eerst nog barrageschoten lossen. Eerst schoten beide mannen een negen.
Daarna had Martin een tien en Arjan een negen. Dit leverde voor Martin de zesde plaats op.
Na een korte pauze ging de wedstrijd verder met de overgebleven vier schutters zijnde op volgorde van de al behaalde punten Gert Jan Hoolwerf, Frank Niermeijer, S.P. en Jan Vlastuin.
Na 6 maal een enkel schot gelost te hebben viel de laagst geplaatste schutter af. Dit was Jan Vlastuin. Twee schoten later gevolgd door S.P.. Nog twee schoten moesten de laatste twee schutters doen. Waarbij Gert Jan Hoolwerf een lichte voorsprong had op Frank Niermeijer. Deze voorsprong liet hij niet glippen. Waardoor Gert Jan Hoolwerf winnaar werd van deze editie van de interne competitie GKP.
Bij de prijsuitreiking werd nog even stilgestaan bij de sponsors. Medewerkers en sponsors werden bedankt. En uiteraard werden de prijzen uitgereikt vanaf de achtste plaats.

De uitslag:

1 en Kampioen GKP 2013: Gert Jan Hoolwerf; 181 punten (20 schoten).
2 Frank Niermeijer 177 pnt. (20).
3 S.P. 151 pnt. (18).
4 Jan Vlastuin 135 pnt. (16).
5 Mark Spee 84 pnt. (10).
6 Martin Wigtman 82 pnt. (10).
7 Arjan van Barneveld 82 pnt. (10).
8 Ad Verbeek 77 pnt. (10).
Klik op het plaatje voor een vergroting


22-12-2013

Kampioenswedstrijd KKP.
(Herman van Zanten)

De meesten onder u zal de SKGV-Kampioenswedstrijd KKP niet ontgaan zijn. SKGV staat voor Scherpenzeelse Kampioenswedstrijd Gelderse Vallei; kom ik straks op terug. De datum was woensdag 27 november. Een beknopt verslag heeft u inmiddels al kunnen lezen in het SKGV-roddelblaadje, de Schutter, gesteld althans dat uw secretaris het heeft doorgestuurd; maar u wilt natuurlijk weten is natuurlijk wat er werkelijk is voorgevallen. U heeft gelijk.
Terzijde, is u bekend dat de secretaris een wel heel bijzonder e-mail adres heeft? Het is een zogenaamd r-mail, een retro-mail, dat wil zeggen dat elke toegezonden mail altijd undelivrable als een boemerang retour komt. De ideale manier om de postbox leeg te houden, maar of het bevorderlijk is voor de verenigingscommunicatie laat ik als heren onder elkaar discreet in het midden.
Zoals altijd gaat er een gedegen selectie aan dit kampioenschap vooraf. Het is niet zo, dat ieder die ongeveer weet aan welke kant van het pistool de kogel uitkomt ook gelijk maar kan deelnemen. Zeker niet, eerst moet gepresteerd worden, dan pas kans op prijs, niet andersom.
En dus stond ruim van te voren de KKP-inschrijflijst wagenwijd open voor alle 18 verenigingen van de SKGV. Tja, wat zullen we er van zeggen? Het heet dan wel fier SKGV-Kampioenswedstrijd, zie boven, maar ik denk toch dat het reeŽler is om het Scherpenzeel-Kampioenswedstrijd te noemen. Net als inmiddels bij het SKGV - Klaterzilveren Geweer: Scherpenzeel Elk Jaar.
Kortom, maar liefst 25 man konden de moeite opbrengen om hun naam op de lijst te plaatsen. Wat los spul uit de nabije omtrek, zeg een goeie handvol, en de rest aangevuld met Scherpenzeels trots.
Maar genoeg gekletst nu, laten we maar eens naar het hoogtepunt gaan kijken, de Finale van de Kampioensstrijd zelf. Zoals al gemeld op de woensdagavond. De deur als gebruikelijk gastvrij hermetisch gesloten ? vermoedelijk voor de ratten, zoals in die Franse forten - , maar binnen bruiste het, en niet alleen vanwege een uit z?n krachten gewerkte tapinstallatie. Acht topschutters uit de verre omtrek, een uit Bennekom, een uit Achterveld, twee uit Barneveld en verder allemaal Scherpenzelers. Het geeft alleen maar schrijnend aan dat het niveau op pistool elders nog al wat verbetering behoeft. Voorts, en dat is wel bijzonder, toch wat belangstelling van supportende collega?s. De leiding lag ditmaal vakkundig in handen van Martin Wigtman, niet dat Ad er gedesillusioneerd de brui aan had gegeven ? de hemel en alle aartsengelen moge dat verhoeden - , maar hij was deze avond niet zo zeer leidend als wel lijdend, en zodoende niet vol bij stem.
Martin kweet zich uitstekend en met luide stem van deze zware taak. Telbureau was muurvast in handen van Job Bouwman onder het spiedend ook van Kees Bos; laatstgenoemde voor deze bijzondere gelegenheid uitgerust met schapelaarzen. De Finale werd in de nieuwe vorm uitgevoerd, te weten 20 schoten met afval ? herstel uitval; na het 8e schot valt de laagst geplaatste af, enz. tot er uiteindelijk maar 2 protokampioenen over blijven. Men krijgt bij aanvang geen bonuspunten uit de voorronden meer mee; ieder begint op 0.
De traditionele opstelling op de banen van links naar rechts was de hoogst geplaatsten vanaf rechts en aflopend in prestatie in de kwalificatie naar links. De namen kunt u in de uitslag nagaan. Taktisch niet geheel verstandig. Bij het schieten begon het er namelijk sterk op te lijken dat het afvalsysteem nauwgezet de omgekeerde volgorde ging volgen. Maar ik loop op de feiten vooruit.
Eerst even 8 minuten om warm te lopen en proefschoten te lossen. Dan volgt een presentatie van de finalisten aan het publiek. In kleine kring lijkt dat wat overbodig, maar de nieuwe ISSF-regels zijn er volledig op gemaakt om van het schieten een mediadrama te maken ? nee, geen melodrama, da?s weer wat anders; zulks zult u meer bij de zeldzaam inspirerende tv-beelden van darten, snooker of bezigheden van gelijke aard aantreffen.
De schutters werden dus even aan het opluisterend publiek, en ditmaal meer dan de welbekende man en z?n paardekop, met naam en toenaam voorgesteld. Direkt erop ging de echte finale van start. Eerst tweemaal drie schoten, daarna de eerste twee afvalschoten op commando. Het begon al goed, na twee schoten gelijk een barrage tussen Robin Top, baan 8, Barneveld, en Dick Muller, baan 7, Bennekom. Waaaar zijn gCENSUUR de barragekaarten! Al na ťťn barrageschot was dit pleit beslist. Robin was ?m, en kon z?n pistool aan de wilgen hangen. Het betekende voor Dick Muller twee schoten uitstel, waarna er nog zes man (nee, helaas, nog steeds geen vrouwen) over bleven. Volgens de antieke wet van de predestinatie zou nu baan 6 aan de beurt zijn, en dat klopte feilloos, Pim Haanschoten in de beklaagdenbank. Nog vijf man te gaan. Het ontlokte wat schampere opmerkingen links en rechts zo in de trant van, en nu gaat dan baan 5 eruit, of woorden van gelijke strekking. De schutter geheel links zette al uiterst voorbarig een hoge borst op, maar hij kraaide nog geen triomf. De mens wikt, het lot beschikt. Want de beurt was nu aan Ad Verdam, de rangorde brekend op baan 3, voor een plaats te midden van het publiek. Vier man over.
De volgende serie leverde weer een barrage op. De kaarten lagen klaar. Ditmaal tussen Richard van Harten, Barneveld, en Mark Spee, Scherpenzeel. Vooruit, Mark mocht nog ?n rondje meedraaien, eentje maar, zodat als laatsten Jan Vlastuin en Frank Niermeijer overbleven. De kansen voor Jan lagen nog goed die laatste schoten, maar de langere ervaring van Frank gaf de doorslag, en komen zoals het komen moet: Frank Niermeijer de Kampioen 2013. Hij begint het normaal te vinden; maar pas op, langzamerhand komen er kapers op de kust!
De prijsuitreiking vond weer in de kantine plaats voor een van links naar rechts welgevulde prijzentafel, en verder in de zaal voor een uitgelezen schare. Bijgestaan door Jan Groenwoud reikte Martin Wigtman de welverdiende eretekenen uit. Bewonderenswaardig hoe de man het elk jaar weer voor elkaar krijgt, maar het was Ad weer gelukt om een enthousiaste en gulle sponsor te vinden, Kluswijs Van Elst. Voor diverse schutters uit de voorronde een waardebon, een fles wijn voor de talloze medewerkers en dan tenslotte de hoofdschotel, de uitreiking van de Kampioenstrofee. Ondanks de zoveelste maal (6) in successie nam het Frank hem trots in ontvangst. Een traditionele laatste groepsfoto maakte een eind aan deze wederom zozeer geslaagde ťn zeer gezellige kampioenswedstrijd. Scherpenzeel lof.
Een blik terug op de wedstrijd leert dat de nieuwe finale eigenlijk is toegeschreven op elektronische systemen. Dat geeft ook de vereiste telling in tienden al aan. De schietsport in Nederland is nog niet zo rijk, maar met schijven gaat het ook prima. Het duurt wat langer, en wat dan nog. De 20 schoten met afval ? herstel uitval, zijn zeker een verbetering. Het maakt de finale wel buitengewoon spannend, zeker als straks in de toekomt de concurrentie wat groter gaat worden. Maakt u de borst maar nat, en wat mij betreft de rest ook. Tot volgend jaar, woensdag 26 november 2014 in Scherpenzeel, waar anders.

Klik op het plaatje voor een vergroting